Сарана — лілея узколистная

Са старажытных часоў Сарана — лілея узколистная скарыў людзей сваёй прыгажосцю.Улетку нават у Ленінградзе можна бачыць у скрынях за вокнамі блюшчык, палявы павой, мяту. Яны вельмі хораша разрастатся, утворачы якія звешваюцца гірлянды на каменных сценах хат. Пасаджаныя ў чыгуны густыя ялінкі і кусцікі ядлоўца таксама служаць добрым упрыгожваннем вокнаў. Яны могуць стаяць і на падваконніку ў пакоі, і за акном на гаўбцы. Зімою добра глядзець праз марознае шкло і бачыць за ім зялёныя ялінкі і ядлаўцовыя кусцікі, пакрытыя снежнымі капялюшыкамі. Сарана — лілея узколистная. Дзікія расліны нашай роднай прыроды даставяць нам у зімовы час радасць сваім развіццём і красаваннем. Для жыхароў Усходняй Сібіры і Далёкага Ўсходу можна парэкамендаваць для гадоўлі дзікія лілеі. Лілею даурскую (Lilium dahuricum) з памяранцава-чырвонай кветкай у пурпурно-чорных крапінках; ярка-чырвоную лілею узколистную з прыемным пахам (L. tenuifolium) і красоднев (Не-merocallis). У Сібіры завуць гэтыя лілеі саранкой, ці сараной. Лілеі суперніца лясная, Ізноў расквітае сарана. ……………………. Сарану вясновую зрываючы. Я прайду па беразе ракі, Дзе сцяжынка цягнецца крывая І шумяць лістотаю ракітнікі. ……………………. Так пісаў пра саране тонка які адчувае прыроду наш выдатны савецкі паэт Пётр Камароў. У вершы «Сарана» паэт захаваў і сібірскую легенду пра гэту кветку, які вырас з сэрца рускага казака, які загінуў, абараняючы «рускую славу і гонар». І цяпер, калі корань кветкі, Паклаўшы на далонь, разгледзець, - Будзе сэрца таго казака На далоні ззяць і гарэць. І яшчэ кажуць старыя: Хто хоць раз датыкаўся да кветкі, — Ні стрэльбы, ні кідаючы з рукі На сваім не выпусціць стагоддзю. Ён пойдзе, не страшачыся нікога, У бой за зямлю родную сваю, І дадасца да сіл яго Сіла прадзядоў у гэтым бою. ……………………. Я відаў не аднойчы і сам, Як байцам, што ідуць на вайну, Выносілі да ўсіх цягнікоў Палявыя кветкі — сарану. Прыгожая легенда пра саране ажыла падчас Вялікай Айчыннай вайны, натхняючы на подзвігі ваяра-сібірака. ……………………. Успомніць ён і сяброў, і жонку, І кветка які палымнее той, Што ў Сібіры ў любую вясну З казацкага сэрца расце; Што гарыць сярод яснага дня, Атросшы палявую расу. То — як гарачы выбліск агню, То — як нечая хустка ў лесе. Калі ваяр гатовы да ўсяго, Хай кветка на дарогу сарве - Будзе сэрца казачае яму Асвятляць усю дарогу наперад! На культуру дзікарослых раслін цяпер звяртаецца вялікая ўвага. У апошні час уведзены ў культуру дзікія выгляды цюльпанаў, фитиллярий-рабчыкаў, ирисов, лілей, шафранов. Найвялікая колькасць хораша квітнеючых «дзікуноў» сустракаецца ў горах Падарожнічаючы па нашым сайце можна шмат пазнаць пра расліны і не толькі сарана — лілея узколистная, Вас скораць і беладонна беладонна і гайлардия гібрыдная, а ліснік салодка-горкі выкліча поўнае захапленне. Запішыце назву сайта - prilesie.by і зазірайце да нас часцей. А калі жадаеце штосьці дадаць, пішыце ў каментарах, мы абавязкова дапоўнім апісанне, спаслаўшыся на Вас.